مرکز مراقبتی پرستاری
ارسال شده توسط حمید رضا مس چی
بیماری روانی چیست و افراد مبتلا به چه مراقبت هایی نیاز دارند؟

مراقبت از بیماران اعصاب و روان کاری بسیار سخت و حساس

سلامت روانی

سلامت روانی به اندازه سلامت جسمانی اهمیت دارد.

همه افراد جامعه موظف اند با انجام کارهایی ساده این سلامتی را تضمین کنند.

رعایت تغذیه مناسب، داشتن تحرک کافی و ورزش کردن، استراحت کافی، داشتن تفریح کافی و معاشرت با دوستان و بستگان تاثیر بسزایی در سلامت روان افراد دارد.

اما گاهی افراد به رعایت این نکات بی توجه هستند و موجب شده تا ما در جامعه علاوه بر بیماری های جسمی با بیماری های روانی نیز مواجه باشیم.

در این بیماری ها به جای جسم، احساسات، افکار و رفتار فرد دچار اختلال می شود.

بیماری های روانی مخصوص سن خاصی نیست و ممکن است در هر فردی با هر وضعیت اجتماعی، اقتصادی و اعتقادی دیده شود.

بیماری های روانی انواع مختلفی دارند و تاکنون 200 نوع از این بیماری ها شناسایی شده است.

از شایع ترین آنها می توان به افسردگی، استرس و اضطراب، اسکیزوفرنی، دوقطبی و وسواس اشاره کرد.

اضطراب نسبت به سایر بیماری های روانی، درصد بیشتری را به خود اختصاص داده است.

علل این بیماری ها را می توان به مواردی چون ژنتیک، شرایط حاکم بر زندگی، رفتار اطرافیان به خصوص خانواده، بیماری جسمی و … نسبت داد.

هر کدام از بیماری های روانی علائم مخصوص به خود را دارند ولی تعدادی از علائم بین همه مشترک است. از جمله:

  • کناره گیری از اطرافیان و گوشه گیری
  • تغییر اخلاق و شخصیت
  • سریع عصبانی شدن و پرخاشگری
  • احساس دلتنگی، ناراحتی و افسردگی دائم
  • احساس نگرانی و اضطراب دائمی و بی قراری
  • احساس ترس غیر منطقی
  • داشتن افکار غیر واقعی (توهم)
  • اختلال در خواب، تغذیه
  • ناتوانی در انجام کارهای روزانه
  • صحبت کردن از خودکشی
بیماران روانی چیست؟

اتفاقات ناگوار دوره زندگی

البته ممکن است در بخش هایی از زندگی هر انسانی  اتفاقاتی ناگوار رخ دهد.

که در آن کنترل روان غیر ممکن شده و احساساتی مثل ترس، افسردگی، استرس و اضطراب بر شخص غلبه کند.

البته در بیشتر موارد این وضعیت موقتی است و با گذشت زمان شخص بهبود می یابد.

باید توجه داشت که این رفتارها جزء بیماری های روانی محسوب نمی شوند.

در صورتی که درمان بیماری روانی به موقع و به شیوه ای صحیح انجام شود امکان بهبودی بسیار زیاد است.

درمان مناسب شامل مراقبت های دارویی و غیردارویی زیر نظر پزشک است.

یعنی در کنار استفاده از داروهای تجویزی پزشک باید روان درمانی نیز صورت گیرد.

همچنین استراحت کافی و تغذیه مناسب و تغییر در سبک زندگی بسیار مهم و تاثیر گذار است.

نقش خانواده

البته مهم ترین عامل در بهبودی بیماران روانی، حمایت و درک درست خانواده از آنهاست.

اعضای خانواده باید شناخت کافی و صحیح از نوع بیماری داشته باشند تا بتوانند به گونه ای شایسته با بیماران برخورد کنند و آنها را رنجیده خاطر نسازند.

روابط صمیمی و دوستانه در جمع خانواده و دوستان باعث ایجاد نشاط اجتماعی شده و بیماری های روانی را از بین می برد.

اولین وظیفه خانواده ها این است که بیماری که فرد دچار آن شده را به رسمیت بشناسند.

گاهی خانواده­ها اختلالات روانی را جزء بیماری محسوب نمی کنند.

در این صورت اعتقادی به استفاده از روان شناس یا روان پزشک نداشته و مشکلات فرد بیمار را بیشتر می کنند.

زیرا فرد بیمار بدون کمک روان شناسان و روان پزشکان نمی توانند رفتار خود را تغییر دهند.

همچنین تبدیل خانه به یک محیط امن و آرام برای فرد بیمار، خودداری از سرزنش و عیب جویی های بی مورد نسبت به بیمار، همکاری در درمان های دارویی و روان درمانی فرد بیمار، بیشتر کردن شناخت از نوع بیماری فرد و نشانه های آن از جمله سایر وظایف خانواده ها برای بهبودی بیماران است.

 

 

 

پیام بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *